{"id":1846,"date":"2022-07-07T05:19:21","date_gmt":"2022-07-07T04:19:21","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.wesleyjanse.be\/?p=1846"},"modified":"2022-07-08T05:56:23","modified_gmt":"2022-07-08T04:56:23","slug":"dag-17-icefields-parkway","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.wesleyjanse.be\/index.php\/2022\/07\/07\/dag-17-icefields-parkway\/","title":{"rendered":"Dag 17: Icefields Parkway"},"content":{"rendered":"\n

We begonnen de ochtend met goede moed, maar wisten dat we te laat in Jasper<\/strong> zouden vertrekken. Maar er was een goede reden voor, we moesten onze lunch nog gaan shoppen want je weet niet altijd waar je rond lunchtijd bent. Daarna was het tijd voor de Icefields Parkway<\/strong> (onderdeel van Jasper National Park en dus \u201ctolweg\u201d) .<\/p>\n\n\n\n

De eerste halte was Mount Edit Cavell<\/strong>, waar we een geweldige tijd hadden met het beklimmen van de iets meer dan 10 km bochtige weg. Op het einde werden we beloond met een berg met sneeuw en een meer met ijs. We volgden het pad, en net als alle toeristen ook het deel na het grote waarschuwingsbord. Meestal vallen de stukken van de bergen nadat ik er geweest ben, dus ik moest me geen zorgen maken. Het ijs dat we zagen, dat was aan het smelten, over een maand zouden de grote klompen wel eens weg kunnen zijn.<\/p>\n\n\n\n